Een onrustige nacht

 We hadden Bart, zoals in mijn vorig blog verteld, gisteren naar het vliegveld gebracht. Hij zou om 17.00  uur (Amerikaanse tijd) vertrekken richting Londen Gatwick.  Zijn aansluitende vlucht naar Amsterdam zou om 7.35 uur (Engelse tijd) vertrekken en dan zou hij om 10.05 uur aankomen in Amsterdam. We hielden de vlucht uiteraard in de gaten en hij was met een half uur vertraging vertrokken. 

Om 2.30 uur kreeg ik van Bart allemaal appjes dat hij in Londen was aangekomen maar dat hij niet door de douane mocht. Bij de poortjes aangekomen kregen ze een melding dat hij assistentie moest vragen en zich moest melden bij de balie van British Airways. Ze waren met nog wat Nederlanders en wat Fransen. Ze konden niet meer mee met de vlucht naar Amsterdam.  De betreffende vlucht was zelfs vertraagd maar ze mochten niet mee. Hoop gedoe uiteraard en uiteindelijk werden ze omgeboekt naar een vlucht vanaf Londen Heatrow. Ze werden dan met een gratis bus naar die luchthaven gebracht. Die vlucht ging echter pas om 14.00 uur. De koffers stonden ook nog in Gatwick dus die moesten ook weer ingecheckt worden. Eind van de rit heeft deze vlucht ook nog een uur lang aan de grond gestaan voordat ze in drie kwartier vliegen eindelijk op Schiphol aankwamen. Gisteren hadden we al een treinkaartje gekocht naar Tilburg Reeshof. Gelukkig had hij nog snel zijn koffer en haalde hij de trein van 18.15 uur want de treinen hierna hadden allemaal storing. Wilma, de buurvrouw, heeft hem om 20.00 uur opgehaald op het station. 

Het was dus een onrustige nacht want het is toch de eerste keer dat hij alleen vanaf Amerika terugvliegt. Hij is geluk mans genoeg maar toch. Je probeert toch zoveel mogelijk mee te denken en aan te geven wat hij moet doen. 

Vervelende is nog dat wij volgende week dezelfde vlucht hebben. Ik hoop echt dat dit iets soepeler verloopt. Ik ga in ieder geval proberen iets te regelen met Expedia alhoewel dit weinig succes zal hebben. We hadden in eerste instantie ook een andere terugvlucht maar deze was geannuleerd. We konden toen kiezen tussen een overstap op Gatwick of Philadelphia. Aangezien de vlucht die we hadden 's avonds om 20.00 uur zou vertrekken en die naar Philadelphia om 14.30 uur kozen we voor Londen. Ook omdat maar een uurtje vliegen is nog naar Schiphol. Had ik nu maar anders gekozen maar dat weet je op dat moment niet.

Ondertussen dat dit met Bart allemaal speelde waren wij op weg naar Volcano Bay. We hadden afgesproken om met de 3 gezinnen een dagje waterpark te doen. Eind van de middag zouden we dan nog doorgaan naar Islands of Adventure want dit park is tot 21.00 uur open. We hadden om 10.00 uur afgesproken bij Volcano Bay en heel toevallig kwamen de Roovertjes gelijk met ons aanrijden. 

We stonden dit keer vrij vooraan want we waren een stuk vroeger dan vorige week. We werden weer met de bus afgezet bij het park en zochten bedjes in de schaduw. Omdat we vorige week al geweest waren wisten we wat beter de weg. Je krijgt hier ook een horloge om waarmee je bij een glijbaan in kunt checken. Je krijgt dan een melding wanneer je in de rij mag. (of had ik dit al verteld?).

De heren zochten al gelijk de diverse glijbanen op en Daniëlle en ik gingen in de fearless river. Hier krijg je een zwemvest aan en drijf je rond in een soort van rivier. Hij was echter wat wilder dan vorige keer. Af en toe krijg je een stuk met golven en ook ga je onder wat watervallen door. Maar zo ronddrijven is wel lekker. Intussen hielden we contact met Bart over hoe het hem verging tijdens de terugreis naar huis.

Een aantal hadden ook aangemeld voor de glijbaan in de vulkaan. Deze is het populairst en de wachttijd is lang. Iets van 2 uur. Het is wel jammer dat je in de tussentijd nergens anders voor kunt aanmelden. Toen ze uiteindelijk aan de beurt waren geweest was het toch een heftige ervaring. Niet voor herhaling vatbaar.

Zo vermaakten we ons de gehele dag en rond half 4 besloten we te gaan omkleden en richting Islands of Adventure te gaan. Je moet dan eerst weer met de bus naar de parkeergarage. Na de spullen weer in de auto te hebben gezet gingen we naar de derde verdieping waar de ingang is naar de 2 andere Universal parken. Na even op de app te hebben gecheckt besloten we om inderdaad naar Island of Adventure te gaan. Na even een stop bij Burger King liepen Peter en Pieter gelijk door naar de nieuwe Harry Potter attractie. Die hadden we de laatste keer nog niet gedaan omdat de wachttijd te lang was. Nu was het een uur wachten. Nog wel lang maar ze wilden wel graag deze attractie gedaan hebben. De rest liep naar Spiderman. 

Via de app kun je precies zien hoe lang de wachttijd overal is dus deden we nog diverse attracties. Inmiddels waren Peter en Pieter in Harry Potter geweest en zij waren heel erg enthousiast. Nog nooit zo'n mooie achtbaan meegemaakt. Het was echt het wachten waard. We troffen elkaar weer bij het Harry Potter gedeelte.

Samen deden we nog wat attracties en op het laatst besloten Anne en Sander toch ook nog in de Harry Potter attractie te gaan. Niet zeker of we nog een keer hier naar toe gaan. Wij liepen ondertussen richting de Hulk en gingen nog in Cat in the Hat. Een van de weinige attracties waar ik ook in ben geweest. King Kong was ook nog wel leuk. Ik ben niet zo van de achtbanen dus dat is aan mij niet besteed. Zolang het niet hoog, hard en draait ga ik wel mee. 

We sloten af met de Hulk waarna Sander en Anne ook weer terug waren. Het was inmiddels al tegen 8 uur en het werd al schemerig. Het is hier heel snel en vroeg donker. Wel mooi het park met verlichting.

Aangezien ik vannacht bijna niet heb geslapen was ik nogal moe. We besloten om dan ook maar naar de villa terug te rijden. De Roovertjes gingen nog bij Longhorn eten. Wij hadden daar niet zo'n zin meer in.

In de villa aangekomen lag ik zo in bed. Het was een korte nacht en een lange, vermoeiende dag. Bart is inmiddels weer thuis na een zeer vermoeiende reis. Morgen moet hij ook weer gelijk gaan werken. Zal tegenvallen.