Vertrek naar Orlando

Dinsdag 18 april 2023 

Gisteren heb ik voor iedereen in kunnen checken en een boardingkaart kunnen printen behalve voor Bart. Hij is wel ingecheckt maar de boardingpass moeten we op het vliegveld halen. Gelukkig had ik ook alle vacinaties en andere benodigde documenten al kunnen uploaden. Het is voortaan wel een heel gedoe om naar Amerika te gaan. Je moet nog steeds gevaccineerd zijn anders kom je er niet in. Benieuwd wanneer en of dit er nog af gaat.

Ton had Joost opgehaald en om 6 uur vanmorgen stond de taxi voor de deur. Gelukkig heb ik best nog goed kunnen slapen dankzij mijn wonderpilletje. We vliegen om 10.55 uur maar voor een intercontinentale vlucht wordt je 3 uur van te voren verwacht. Het was wel druk onderweg maar we konden toch best goed doorrijden. Goed half 8 stonden we al op Schiphol. We moesten nog even in de rij want de balie ging pas om 8 uur open. Ook dit ging voorspoedig en ook Bart had zijn boardingspass. Het blijkt dat er vanuit Amerika een steekproef controle wordt gedaan en dit keer was Bart aan de beurt. Misschien ook omdat ik voor hem alleen nog een vlucht heb bijgeboekt. Bij de gate zou hij een extra controle krijgen. 

Ook de security ging vrij vlot alleen de filmcamera moest extra worden gecontroleerd. Ook daarvoor kregen we groen licht en konden we door de douane. Dit gaat ook allemaal voortaan automatisch en na even in de rij te hebben gestaan waren we klaar voor de reis. In de rij hadden we al een gezellig gekletst met mensen uit Philadelphia. Zij waren in Amsterdam, Den Haag en Brussel geweest. Bij de gate kwamen we ze weer tegen. Ze gingen nog voor de laatste keer Nederlandse appeltaart eten. Dat kennen ze in Amerika niet echt zoals wij deze kennen.

Voor we het vliegtuig in mochten moest Bart dus een extra controle ondergaan. Voordeel was wel dat hij als een van de eersten in het vliegtuig mocht. Ik had geluk want de plaats naast mij was vrij. Ik had dus wat extra ruimte en dat is altijd wel lekker. De heren zaten in een rij schuin voor mij. Nadat we nog even terug moesten naar de gate omdat de duwkar kapot was, vertrokken we toch vrij op tijd. Vluchttijd 7 uur en 23 minuten. Dat viel weer een half uur mee. De service aan boord was prima en na een uurtje kregen we al de eerste maaltijd. Zoals altijd keuze uit chicken of pasta. Ik koos voor chicken maar volgens mij was het kip met pasta. De rijst leek nergens op. Het toetje smaakte wel en het broodje ook. Ondertussen maar een film gekeken en ik moet zeggen dat de tijd best snel ging. Ze kwamen nog een keer langs met een ijsje en een klein uurtje voor de landing kregen we nog een broodje. De heren hoefden dat niet maar ze hadden niet in de gaten dat er onder het broodje een stroopwafel van Daelemans zat. Kwijt dus de stroopwafel. Peter (van de Roovertjes die vrijdag naar Florida komen) werkt bij Daelemans dus gelijk een foto doorgestuurd. Schijnbaar heeft United Airlines een tijdje geen stroopwafels geserveerd maar daar kregen ze zoveel klachten over dat ze maar snel weer het contract hersteld hebben. 

Mooi op tijd landden we op de luchthaven van Philadelphia. Na een sanitaire stop maar gelijk door naar de douane. De douanemeneer die wij hadden, was zeker niet dezelfde die Jochem Meijer mee had gemaakt toen hij naar Bonaire ging filmpje de douanemeneer, voor degenen die dit niet kennen, die moet je zeker dan eens kijken). De meest chagrijnige man die je maar kon bedenken zat aan de balie. Gelukkig mochten we toch door na enig gemok van zijn kant. De koffers konden we gelijk al van de band afhalen. Bij een tussenstop in Amerika moet je namelijk eerst je koffers ophalen om ze vervolgens 20 meter verderop weer af te geven. Hierna nog door de security en dit ging wel wat moeizamer dan op Schiphol. Alles moet hier uit de handbagage, alle elektronica, vloeistoffen, camera's uit de tas, schoenen uit, wat een drama. In Nederland is de technologie toch een stuk verder. Zelfs de Amerikanen klaagden en zeiden dat ze een voorbeeld konden nemen aan Schiphol. Doen we toch nog iets goed op Schiphol.

Al bij al ging het allemaal vrij vlot en waren we ruim op tijd voor de aansluitende vlucht. De douane op Miami is een stuk erger, daar sta je gewoon 2 tot 3 uur in de rij. Gelukkig gaat dat in Philadelphia een stuk sneller en hadden we nog tijd om wat te eten. We moesten naar een andere vertrekhal maar dat bleek niet ver te zijn. 

Ook het boarden voor de volgende vlucht ging vrij voorspoedig en om  goed 4 uur zaten we weer in de lucht onderweg naar Orlando. Tijdens deze vlucht kregen we zelfs ook nog wat te drinken en te snacken. Dat is bij ons niet meer op een korte vlucht. Om 18.25 uur kwamen we in Orlando aan. Met het treintje naar de bagagehal en ook daar kwamen de koffers er al aan. Gelukkig alle 3 en dat is altijd een opluchting aangezien we al een paar keer geen koffers hadden bij aankomst. 

Ik had na de annulering bij Hertz, de auto geboekt bij Alamo. Hier kun je gebruik maken van skip the counter zodat we rechtstreeks naar de garage konden. Ik had een SUV geboekt maar eerlijk gezegd stond er niet zoveel in de rij. Dus maar even vragen of er geen minivan beschikbaar was. En het liefst nog een hybride. We werden doorverwezen naar Enterprise en even later reden we met een super vette Chrysler Pacifica de garage uit. Een 7-persoons auto met zelfs navigatie erin. En dat voor de prijs van een Suv.

Goed 20.30 uur kwamen we bij het hotel aan. De kamers zagen er prima uit, 2 kamers naast elkaar, op de begane grond. Inmiddels was het al negen uur en we hadden toch nog wat honger. We wilden niet uitgebreid meer gaan eten dus nog maar even naar de Mac. Om 22.00 uur was het wel mooi geweest en gingen letterlijk en figuurlijk de lichten uit. Morgen naar St. Augustine.